01
Ap
ที่นอนที่ดีมีอยู่ตรงนี้เอง
01.04.2017 16:03

 

เหล่าเการีบเร่งให้เขาอาศัยบ่าตนเปีนฐานเหยียบขนไป

หูชิงเดินตุปัดตุเป๋ตามมาintex ที่นอนเป่าลม ดีไหม ชี้นิ้วไปทางประตูหน้า พูดพลางยิ้มร้ายกาจ

''หากข้าเปีนท่านจะ'พุ่งออกไปทางประตูหน้า,

"เหลวไหล! เห็นข้าเป็นพวกปัญญาทึบหรือไร''

ชย่าอวี้จิ่นหันหน้ามาเอ่ยพร้อมยิ้มเยาะ

หูชิงโคลงศีรษะถอนหายใจเฮือกหนึ่ง กระดกจอกสุราดื่มอีกอึกแล้ว สาวเท้าเดินเอ้อระเหยลอยชายกลับไป

ชย่าอวี้จิ่นกระโดดลงจากกำแพงอย่างว่องไว แต่แล้วก็รู้สึกถึงคลื่นพลัง ระลอกหนึ่งที่คุกคามเข้ามา

 

เขาแหงนศีรษะขึ้นช้าๆ แสงแดดเล็ดลอดผ่านเมฆหนาทีบ เงาร่าง ที่นอนเป่าลม intex 68757สายหนึ่งทอดยาวบนพื้นหิมะ เสื้อคลุมสีดำปลิวไสวกลางลมหนาว

ห่างออกไปไม่ไกลนัก เยี่ยเจายืนกอดอก บนผมมละอองหิมะเกาะ อยู่เต็ม นางยืนอยู่มุมถนนอย่างไม่อนาทรร้อนใจ ดวงตาทั้งคู่หลุบลงเล็กน้อย ร้มปีปากพ่นไอสีขาวออกบาเบา ๆ หลายระลอก คล้ายรอคอยมาพักใหญ่แล้ว ปดโธ่! นางเดาได้อย่างไรว่าเขาจะปีนกำแพง ซย่าอวี้จิ่นไม่หยุดคิดใคร่ครวญ หันหลังกลับหมายจะวิ่งหนีไปในทิศทาง ตรงขาบ ทว่าเขาเพิ่งย่างเท้าก้าวแรก เยี่ยเจาก็ลืมตา'ขึ้น เอ่ยเนีบนาบ •สาบปีก่อนว้ขาตัวเบาของช้าบรรลุถึงขั้นสุดยอดแล้ว"

ก้อยคำสั้นๆ ง่ายๆ ที่นอนเป่าลม ลาซาด้าสกัดทางหนีทั้งหมดไว้ เขาชักเท้าที่สีบขึ้นหน้า กลับมาอย่างสื้นหวัง กลืนนํ้าลายอกหนึ่ง นางทิ้งมือลงช้างตัว เดินมาหาเขา

ชย่าอวี้จิ่นนีกอยากถอยหลัง'โดย'ไม่รู้ตัว พลันประจักษ์ได้ว่าท่าทาง แตกตื่นของตนไม่เช้าท่าเอาเสียเลย เขาจึงยืดอกเอ่ยถามอย่างตั้งมั่นเด็ดเดี่ยว ถึงถูกทุบตีก็จะไม่ยอมเสียหน้า “เจ้ามาท่าอะไร"

ใจเขามากเก็นไป เป็นการลบหลู่คักดศรืกันอย่างยิ่ง แต่ครั้นภรรยาเช่นนี๋ไมไล่ใจเขาเลย เขาก็ไม่พอใจอยู่ลักหน่อยเหมอนกัน ซย่าอวี้จิ่นรู้สึกแปลกๆ ในใจ เขารีบลลัดความรู้สึกกระอักกระอ'วน ออกไป แลมองกำปันที่กระดูกข้อนิ้วกำลังล่งเลียงสั่นเปาะ ๆ น่ากลัวของอีกฝ่าย รู้ดึแก่ใจว่าถึงติดปีกบินก็ยากจะหนีพ้น เขาจ้งได้แต่ยอมจำนนไปก่อน "เกี้ยวล่ะ?"

"จะเอาของพรรค์นั้นมาท่าอะไร’

เยิ่ยเจางงงันไปชั่วครู่ ซย่าอวี้จิ่นโมโหจนแทบกระอักโลหิต

'หิมะตกหนักออกปานนั้น! พื้นก็ลี่นออกปานนั้น! ทางก็ไกลออกปานนั้น! เจ้าจะให้ข้าเดินกลับไปหรือ"

'•ถนนแค่ห้าสายเท่านั้นเอง"

ไม่นึกไม่ฝันเลยว่าจะมีบุรุษที่แม้แต่ระยะใกล้เท่านี้ยังเดินไม่ไหว นาง อดกวาดตามองเขาขึ้นๆ ลงๆ ซํ้าอีกครั้งมิได้

"ถึงเจ้าจะเก่งกาจผิดมนุษย์มนาก็อย่านึกว่าผู้อื่นผิดมนุษย์มนาเหมือนเจ้า!" ซย่าอวี้จิ่นสัมผัสได้ว่าอีกฝ่ายดูหมิ่นตน ไฟโทสะพลุ่งขึ้นกลางอกเป็นคำรบ ที่สอง "ข้าไม่เดินเสียอย่างจะมีอะไรไหม ไปตามเกี้ยวมา!"

 

เขาอยากวางท่าหยงทะนงอย่างมาก กระทั้นความหนักแน่นในนํ้าเสียง ยังไม่ค่อยจะเพืยงพอนัก

เยี่ยเจาหาได้ใส่ใจ นางเดินเช้าไปจนอยู่ห่างจากเขาสามก้าวก่อนจะ ที่นอนเป่าลม intex 6 ฟุตชะงักเท้าลง พูดเสียงเบาอย่างลังเล ''กลับบ้านเถอะ’

 

Comments


Make your free website at Beep.com
 
The responsible person for the content of this web site is solely
the webmaster of this website, approachable via this form!